เป็นคนธรรมดา..แต่เป็นหมาแบบปกติ
ความฝันก็มีบ้างไม่มากมาย..แต่ก็ไม่เล็กน้อย
ใช้ชีวิตคาบเส้นระหว่างความฝันความจริง..ยังปรากฏไม่ชัดนัก
ถ่ายทอดอารมณ์ผ่านสายตา ตัวหนังสือและการกระทำมากกว่าคำพูด..

อาศัยความเหงาของตัวเองเป็นที่นอน
อาศัยความสงสารของคนอื่นเป็นเครื่องช่วยหายใจ
อาศัยโลกใบนี้เพื่อเจ็บปวด..และถ่ายทอดตัวหนังสือ..

เพียงเพื่อภาวนาว่า
จะมีวันพรุ่งนี้..
ให้เดินไปต่อแม้ยังมองไม่เห็นทาง

--

ชอบเขียน ชอบฝัน ชอบหนีความจริงในบางครั้ง
แต่ก็ยังอยากดำรงอยู่ให้ได้..แม้ว่าจะไม่แน่ใจนักว่าจะทนได้นานแค่ไหน

อยากคิด อยากเปลี่ยน อยากเจอตัวเอง..แต่ไม่แน่ใจนักว่าที่เป็นอยู่เข้าใจตัวเองพอหรือยัง
พยายามตลอดเวลาที่จะเข้าใจคนอื่น..
และหวังว่า..
สิ่งที่ทำไป..จะไม่ทำให้ใครต่อใครหนักใจ..ไปกว่าที่ควรเป็น

ฝันจะรัก ฝันจะเดินทาง ฝันจะท่องเที่ยวไปไกลแสนไกล
และหวังว่าสักวันจะเจอฝันนั้น..

กลัวตัวเอง..กลัวความเจ็บปวด..กลัวการผิดหวัง..กลัวการหลอกลวง..
แต่สุดท้าย..ก็ไม่อาจหลบเลี่ยงได้อยู่ดี..

--